Wednesday, September 2, 2009

Thursday, July 9, 2009

confrontation, too.

Oo, nakita ko na siya. Ang totoo nyan, nag-usap pa kami. Ngayon, mas naiintindihan ko na kung bakit patay na patay ka sa kanya. Sa isang libo’t isang paraan o maaaring hight pa riyan, hindi ko kayang makipagkumpetensiya sa kanya. Antaas niya. Mataas na mataas.

Kaya pala gabi-gabi, hindi ka mapakali hangga’t hindi mo nasisiguradong nakauwi na siya o nakakain na ng hapunan. Anlaki siguro ng ngiti mo kapag kasama siya ‘no? Mahilig ba siya sa mga mamahaling restaurant o sa tabi-tabi lang tulad mo? Ayaw din ba niyang magbasa ng Twilight books tulad mo? Antalino siguro ng mga balitaktakan ninyo. Huwag na, ayokong sumabay kapag nagdinner kayo, baka malunod lang ako.

Sabay din ba kayong nanonood ng anime? Sabi mo, mahilig kayong mamirata ng dvd at manood ng pelikula na gustung-gusto niyong dini-deconstruct pagkatapos. Alam mo bang sa pelikula din umiikot ang buhay ko? Kahit papaano, nakakapagsulat din ako pero mas gusto mong mabasa yung mga sinusulat niya. Hinding-hindi ako magiging kasinggaling niya, sigurado.

Ano nga uli yung album na pinakinggan niyo habang nakahiga kayo sa madamong bahagi ng Sunken Garden bago bumagyo nung isang buwan? Hindi ba’t mas romantiko kapag nagpapatugtog siya ng cello habang nakikinig kang nakatingin sa langit, naghahangad na sana lagi kayong magkasama. Uy, pinapangarap ko ring makasama ka sa Sunken kaya lang busy ka palagi. Oo naman, alam ko namang uunahin mong gawin kung anuman ang gusto niya.

Hindi mo nga pala naikwento sa akin kung binigyan ka na niya ng surprise pero umabsent ka isang Lunes nung malaman mong naospital siya dahil sa sakit sa tiyan at nagulat siya paggising na puno na ng puting rosas ang kwarto niya. Minsan isang hatinggabi, sinundo mo siya sa isang inuman kung saan siya naglasing dahil namatay ang kanyang mini pincher dahil sa katandaan. Answerte naman niya. Lagi kang nandiyan para sa kanya. Sana ganyan ka rin sa akin pero mas pinili kong huwag nang sabihin sa ‘yo.

Pero ngayong sinabi ko na sa’yo, wag kang mag-alala dahan-dahan ko nang ilalayo ang sarili ko. Pero kahit noon pa, hindi ba’t andito lang ako, laging malayo sa’yo? O, wag ka nang malungkot. Ayokong nakikita kang ganyan. Anlayo ko pero tanaw kita habang tinititigan siya. Hay. Katulad din kita. Nagmamahal ng taong nagmamahal ng iba. Answerte niya, kahit ano gagawin mo para sa kanya kahit alam mong ang patutunguhan nun ay sa wala. Swerte mo nga, andito ako para pakinggan ka.

Sana kahit papano, lumingon ka rin sa akin habang nakatingin sa kanya. Katulad ng ginagawa ko
sa’yo ngayon.



Sunday, June 28, 2009

Wednesday, June 17, 2009

she said, he said.

Do you still love me?

Paranoia eats me.

Darkness scares me.

Coldness sends shivers to my spine.

I feel alone, unloved, and unwanted.

Where's your promise?

Where's my sun?

Why can't I feel your love and warmth.

I am longing for your touch, for your kiss, and for your hug

Iam craving for your presence.

I miss you. I love you.

I will always love you.

Don't think that way.

Darkness won't scare you.

Coldness won't send shivers to your spine.

Don't feel alone, unloved, and unwanted.

So long as my promise is in your heart,

trust your shine will shine once more,

eventually you'll feel my warmth again.

My touch, my kisses, and my hugs

will always be yours no matter what.

I miss you more. I love you forever.

Friday, June 5, 2009

bumabagyo.

I am missing the sun.

Raindrops makes me sad, it reminds me of the tears that I've cried.

Coldness makes me shiver, it reminds me of being alone.

Darkness makes me scared, it reminds me of the fear that I might lose you.

Where's the Golden Sun?

Where's my Sunshine?

Where are you? I am missing you badly.

Thursday, April 30, 2009

sadista.masokista

ika'y nakahandunsay sa sahig.
tumatangis.
nananaghoy.
duguan.

habang ako'y nakaupo sa sulok.
nanginginig.
nakatitig.
may hawak na patalim.

uulit ka pa ba?
subukan mo akong saktan ulit.
hindi lang isang saksak ang abutin mo.
putang ina ka.


badtrip ka.

Sunday, April 19, 2009

valium.

Heto na naman ako, nagising mula sa napakagandang panaginip.
Panaginip kung saan kasama ka, malaya, at napakasaya.
Panaginip kung saan tangan-tangan ko ang iyong mga kamay.
Nakakahilo. Nakakalito.

Hindi na ako natuto, muli, ito'y inakala kong totoo.
Ayoko ko ng bumalik sa realidad.
Ayoko ko ng gumising.
Nais kong matulog muli, upang balikan ang ating nakaraan.



"...kung ang kaniyang pagmamahal ay sa panaginip ko la mang madarama.
Nais kong ma-overdose sa sleeping pills at valium,
upang ako'y muli niyang mahalin at makasama
kahit ako'y hndi na gumising pa..."